Saturday, March 2, 2013

মঞি পাপী কেমনে তৰিবোঁ হৰিৰে

ৰাগ - শ্ৰী

ধ্ৰুং ।। মঞি পাপী কেমনে তৰিবোঁ হৰিৰে।
                                  তুমি কৰুণা নাকৰ মোৰে।
          পাপ মতি মন বাসনা নাছাড়ে
                                  মজিলো সংসাৰ ঘোৰে।।

পদ ।। নয়না কামিনীৰূপ ন ছাৰয়
                                  ৰসনা এ ষড়ৰস।
           গীত-মধুৰ ধ্বনি শ্ৰৱণে ন ছাৰয়
                                  চৰমে সুখ-পৰশ।।

           সুগন্ধ শীতল নাসায়ে ন ছাৰয়
                                  কনক কামিনী মনে।
           লোভ-মোহ-কাম-ক্ৰোধ-মদ-মান
                                  নছাড়ে এ সৰ্ব্বক্ষণে।।

           ঈৰিষা, অসূয়া, হিংসা, পৈশুন্য
                                  না গুচে এ তিলে তিলে।
           তনুক বেঢ়ি তিলে তিলে ধৰি
                                  কাল অজগৰে গিলে।।

            ভৈলোঁ অচেতন তোমাৰ চৰণ
                                  বিনে নাই আন গতি।
            শীতল চৰণে পশিলো শৰণে
                                  মাধৱ মূৰুখ-মতি।।

নাৰায়ণ, মায়া জানবো কোই

ৰাগ - ধনশ্ৰী

ধ্ৰুং ।। নাৰায়ণ-মায়া জানবো কোই।
          সুৰপতি, চতুৰ-বয়ন, মুনি শঙ্কৰ, চিন্তিতে আকুল হোই।।

পদ ।। অঘট-ঘটন-পটু               চাতুৰী যো নিত
                         অনিত সমান সব হোই।
          যতয়ে অনিত                   নিত সম ভাষত
                         ঐচন চাতুৰি হৰি তোই।।

          কোই কোই সাঞ্চা            কোই কোই মিছা
                          কবহু কৰত নাহি জানি।
          সাঞ্চা মিছা                       সমান কয় ভাষত
                          মোহ কৰত বেদবাণী।।

          সাঞ্চা মিছা                        কিছুৱে নাহি জানত
                          মূৰুখ পামৰ মতি-হীনা।
          যাহা গতি-মতি                 তুহুঁ কমলাপতি
                          কহত মাধৱ-দাস দীনা।।

হৰিপদ-পঙ্কজ পঞ্জৰ মোই

ৰাগ - আশোৱাৰী

ধ্ৰুং ।। হৰিপদ-পঙ্কজ পঞ্জৰ মোই।
          তা মহ ৰহু হামু ৰাজহংসা হোই।।

পদ ।। ৰয়নী দিৱসে লিজঞুঁ ৰাম নামা।
          প্ৰপন্নজনাশনি পঞ্জৰ ৰামা।।

          আৱত কাল ভুজঙ্গম গৰজি।
          হৰিপদে শৰণ লেহুঁ সব বৰজি।।

          মাধৱ দাস দীন হীন-মতি।
          কহত ৰামচৰণ দুহোঁ গতি।।

বুঢ়া ভাই, হৰিৰ গুণ গাই নাচা

ৰাগ - ভাটিয়ালী

ধ্ৰুং ।। বুঢ়া ভাই, হৰিৰ গুণ গাই নাচা।
          কোন দিন ঢলি শৰীৰ পৰয়,
                                আৰ কি বাট চাই আছা।।

পদ ।। আয়ু দিলা ভাঠি              হাতে লৈলা লাঠি
                         হাণ্ঠিতে নচলে পাৱ।
           ভাঙ্গিলা মাণ্ডলী               আগ গৈল ঢলি
                         ধনু-ফান্দ ভৈলা গাৱ।।

           ছাল সোটা-সোট             হাড় গোটা-গোট
                         কোটৰে লুকাইল আঁখি।
           তেজ বল মাংস               গাৱত লুকাইল
                         দেখিও নাপাৱ সাখী।।

           শুকাই গৈল আন্ত             মুখে নাসে মাত
                          দান্তৰো নাহি অৱস্থা।
           কাস ঢুল ঢুল                   সৰি গৈল চুল
                          লৰবৰ কৰে মাথা।।

           বীভৎস শৰীৰ                  আঁখি ঝুৰে নীৰ
                          তিনি থানে ভৈল বাগ।
           কহয় মাধৱ                      সবেও মৰিব
                          তথাপি বুঢ়াসে আগ।।

ৰে মন সেৱহুঁ হৰিকহু চৰণা

ৰাগ - আশোৱাৰী

ধ্ৰুং ।। ৰে মন সেৱহুঁ হৰিকহু চৰণা
                                নিকটে দেখহুঁ নিজ মৰণা।
          দেখত হৰিকহু চৰণ শৰণ বিনে
                                নাহি ভৱভয় তৰণা।।

পদ ।। চাৰি বেদ যত ভাৰত পুৰাণ
                                গীতা ভাগৱত চাই।
           ওহি সাৰ বিচাৰ কয় ভাষত
                                 হৰি বিনে তাৰক নাই।।

           সনক সনাতন মুনি শুক নাৰদ
                                 চতুৰ-বয়ন শূলপাণি।
           সহস্ৰ-বয়ন আদি গাৱত হৰিগুণ
                                 সকল নিগম তত্ত্ব জানি।।

           কৃষ্ণ-নাম-যশ পৰম অমিয়া ৰস
                                 গাৱত মুকুত নিঃশেষ।
           পৰম মুৰুখ মতি কহয় মাধৱ দীন
                                 শঙ্কৰ গুৰু উপদেশ।।

জয় জয় ৰাম, ৰাঘৱ ৰঘু কুল

ৰাগ - সিন্ধুৰা

ধ্ৰুং ।। জয় জয় ৰাম, ৰাঘৱ ৰঘু কুল পঙ্কজ দিনকৰ ৰাম মুৰাৰি।
          যো পদ-কমল সুৰাসুৰে সেৱত, সকল ভুৱন অধিকাৰী।।

পদ ।। বালী ঘালি               পালি সুগ্ৰীৱ কপি
                     বাৰিধি বান্ধল সেতু।
          নিশাচৰ সাথে          দশানন ঘাতে
                     জগজন মঙ্গল হেতু।।

          জানকী, লক্ষণ          সুগ্ৰীৱ, বিভীষণ
                     মাৰুতি সব সৈন্য সাথে।
          পুষ্পকযানহি            আসি আপোন পুৰী
                     ভয়ো নৰপতি ৰঘুনাথে।।

          শিৰে শশীমণ্ডল        ছত্ৰ সুনিৰ্ম্মল
                     শ্বেত চামৰ দোহোঁ ঢোলে।
          মিলল মহোৎসৱ       পৰম কোলাহল 
                     সব লোই মঙ্গল ৰোলে।।

          শঙ্খ মৃদঙ্গ                 মুৰজ ধ্বনি বাজত
                     দুম দুম দুন্দুভি ঢোলে।
          পঞ্চ শবদে শুভ          মিলল মহোৎসৱ
                     জয় জয় ৰাঘৱ বোলে।।

          ব্ৰহ্ম, পুৰন্দৰ,             হৰ, মুনি, কিন্নৰ
                     চাৰণ মিলল ৰঙ্গে।
          ৰতন সিংহাসনে         বসি ৰঘু-নন্দন
                      ৰাজতু জানকী সঙ্গে।।

          নিত্য নিৰঞ্জন              জগজন কাৰণ
                      ৰামৰূপে অৱতাৰা।
          ৰঘুপতি চৰণ-             কমল ভৃঙ্গ মাধৱ
                      কহ-ৰাম-গতি হামাৰা।।   

জয় জয় জগজন, তাৰণ কাৰণ

ৰাগ - কল্যাণ

ধ্ৰুং ।। জয় জয় জগজন               তাৰণ কাৰণ
                             নাৰায়ণ বৰ দেৱং।
          হৰ চতুৰানন                    আদি অমৰগণ
                             যাকৰ কৰু পদ সেৱং।।

পদ ।। ৰোম বিবৰ মহ               কোটি কোটি অণ্ড
                             তাহুৰ সব কৰু ৰেণু।
           নিজ জন ৰঞ্জন                চঞ্জন ব্ৰজ দুঃখ
                             মোদিত বাৱত বেণু।।

           কলসী ভাঙ্গল                  দধি সব নাশল
                             কৰত ভোজন নবনীতং।।
           ভীতি পলাৱল                 জননী বান্ধল
                             অৰ্জ্জুন ভঞ্জন ধৃতং।।

           নাচত গাৱত                   ভাৱ দেখাৱত
                             হাসত বহু ৰস লাসে।
           হৰিকহু চৰণ                   কমল-মধু-আশে
                             কহয় মাধৱ দীন দাসে।।